7 subtelnych oznak lęku, czyli jak poznać, że ktoś cierpi?


   Ludzie, którzy doświadczają lęku mogą chcieć ukryć przed całym światem to, co się z nimi w danej chwili dzieje, przez co trudno jest czasami zauważyć, że ktoś w naszym sąsiedztwie realnie cierpi. Nie ma w tym nic nadzwyczajnego, bowiem osoby doświadczające dyskomfortu psychicznego często chcą ukryć to przed innymi w obawie o ujawnienie swoich słabości i brak zrozumienia.

   Poniżej znajdziecie 7 subtelnych oznak tego, że ktoś może cierpieć  na zaburzenia lękowe, mimo że realnie o tym nie mówi i nie manifestuje tego.

  1. „CHCĘ UCIEC”

   Lęk może wywołać u ludzi chęć ucieczki lub ukrycia się.  Osoby doświadczające tego typu emocje mają tendencję, aby wycofać się z dotychczasowej aktywności i zajęć, w których zwyczajowo uczestniczyli. Przykładowo mogą zacząć unikać kontaktu z innymi w bardzo subtelny sposób np. wystrzegać się publicznych środków transportu lub wybierać miejsca, gdzie nie są narażeni na towarzystwo innych ludzi.

   Dodatkowo często mają tysiąc sposobów i wymówek, aby uniknąć uczestnictwa w spotkaniach towarzyskich.

 FOTO: "CHCĘ SIĘ UKRYĆ LUB SCHOWAĆ"

  1. “MUSZĘ JEŚĆ, ABY NIE MYŚLEĆ” LUB “NIE MAM SIŁY I OCHOTY NA ŻADNE JEDZENIE”

   Osoby ogarnięte przez  lęk mogą zmienić swój sposób odżywiania, tzn. zacząć jeść więcej lub dużo mniej niż dotychczas – to zależy już indywidualnie od danej osoby, ale najbardziej zauważalna jest sama zmiana. Ci, którzy zaczynają jeść mniej tłumaczą to tym, że nie odczuwają głodu lub czują się na tyle chorzy, że nie są w stanie jeść  lub przygotować sobie posiłek.

   Inne osoby mogą natomiast zachowywać się odmiennie i jedzenie stanie się dla nich czymś, co odwraca uwagę od zmartwień. Mogą oni odczuwać stałą chęć na słodkie jedzenie lub przekąski, wszystko, co jest w stanie odwrócić uwagę od ich trosk.

  1. „CIĄGLE MNIE BOLI”

   Najczęściej, gdy myślimy o lęku to jesteśmy przekonani, że jest to jedynie psychiczna dolegliwość, natomiast faktycznie może on przejawiać się także pod postacią fizycznych objawów. Dodatkowo fizyczne doświadczanie lęku może być bardzo zróżnicowane. Przykładowo jedna osoba będzie skarżyła się na bóle głowy, inna na bóle brzucha. Niektórzy odczuwają suchość w ustach i gardle, mają mdłości, zgrzytają zębami lub ciągle czują potrzebę udania się do toalety.

FOTO: "CIĄGLE MNIE BOLI"

  1. „NIE MOGĘ SIĘ SKONCENTROWAĆ”

   Stały, niepokojący lęk sprawia, że osobie go doświadczającej trudno skupić się na wykonywanym zadaniu. Ludzie opisują ten stan jak prawdziwe odczucie fizyczne, jakby byli we mgle lub  tak jakby kręciło im się w głowie.

   Przede wszystkim odczuwanemu lękowi najczęściej towarzyszy natłok myśli, które łatwo odrywają od powierzonych nam zadań. Może to sprawić, że wykonywanie nawet prostych prac domowych staje się  dużym wyzwaniem.

FOTO: 4. „NIE MOGĘ SIĘ SKONCENTROWAĆ”

  1. „NIE MOGĘ SPAĆ”

Zmartwienia towarzyszące osobom cierpiącym z powodu lęku mogą negatywnie wpływać na jakość snu, a nawet go uniemożliwiać. Jest to bardzo wyczerpujące doświadczenie, bowiem natłok myśli i niepokojące objawy fizyczne sprawiają, że trudno zasnąć, a także powodują częste wybudzanie się i ponowne skupianie uwagi na kotłujących się troskach i dolegliwościach, ulokowanych w ciele.

  1. „MÓJ WIZERUNEK MUSI BYĆ PERFEKCYJNY”

   Podobnie jak przy zmianie nawyków żywieniowych i wadze, tak samo wygląd osoby doświadczającej lęku może pójść dwoma drogami. Niektórzy mogą stracić zainteresowanie utrzymaniem schludnego wizerunku, ich ubrania będą brudne lub niewyprasowane, włosy nieułożone a higiena zostanie zaniedbana. Alternatywnie niektórzy stają się  obsesyjni na punkcie swojego wyglądu, bowiem ludzie doświadczający lęku to często perfekcjoniści i ich wygląd także może taki pozostawać.  Niepokojąca na pewno będzie zmiana dotychczasowego wizerunku, który albo zostanie zaniedbany, albo wyśrubowany w kierunku idealnego.

Foto: "Mój wizerunek musi być perfekcyjny"

  1. „POMÓŻ MI, BO NIE WIEM CO MAM ROBIĆ”

   Lęk często związany jest z trudnościami z podejmowaniem decyzji lub jej unikaniem. Ktoś kto doświadcza lęku może żądać od innych pomocy w  podejmowaniu decyzji lub nadmiernej dawki otuchy. Również w tym przypadku rzeczą, na która trzeba zwrócić uwagę jest zmiana dotychczasowych, normalnych tendencji w zachowaniu danej osoby.

FOTO: „POMÓŻ MI, BO NIE WIEM CO MAM ROBIĆ”

   Jeśli zauważyliście u siebie lub swoich bliskich któreś z powyższych objawów lub zmianę dotychczasowych wzorców zachowania, warto udać się do specjalisty, który pomaga w walce z zaburzeniami lękowymi, aby podnieść lub przywrócić utracony komfort codziennego życia.

 

 

 


O Psychonomia - Anna Jerzak

Psycholog, psychoterapeuta oraz specjalista komunikacji społecznej, pracuje indywidualnie z osobami dorosłymi w nurcie integrującym podejście psychodynamiczne, systemowe oraz poznawczo – behawioralne. Jest twórcą autorskiego bloga, gdzie dzieli się recenzjami książek oraz ciekawostkami, dotyczącymi psychoterapii oraz psychologii, opartymi na rzetelnych badaniach profesjonalistów.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *